Μετά από 4 χρόνια, στις 25-4-2016, βγήκε μια ιστορική απόφαση (2343/2016), ανακοπής διαταγής πληρωμής Τραπέζης, η οποία αφορά όλους τους  Έλληνες Πολίτες, και αναγνώριζε για πρώτη φορά στα χρονικά, την ευθύνη της Τράπεζας για την αδυναμία αποπληρωμής ενός δανείου.  Αυτό ΔΕΝ  έγινε χατιρικώς ούτε παραδόξως, αλλά γιατί η αιτιολόγηση της ανακοπής από τον ενδιαφερόμενο, ήταν δομημένη και μαθηματικά αποδεδειγμένη, στηριζόμενη στην γενικότερη μόχλευση της οικονομίας που έγινε από τις Τράπεζες, δίδοντας με απόλυτο τρόπο την εξήγηση για το τι συμβαίνει στην οικονομία της  χώρας μας τα τελευταία χρόνια. Γι αυτό και αφορά όλους τους Πολίτες.
Δυστυχώς, ή ευτυχώς για κάποιους, ήταν αναπόφευκτη η Δικαστική της έκβαση, μιας και ΔΕΝ  άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες, ή άλλου είδους …αστοχίες.

Εμείς στην Δημοκρατική Ενότητα Δ.ΕΝ. Ελευθέρων Πολιτών, όχι μόνο αναδείξαμε το θέμα αυτό από την πρώτη μέρα, αλλά όλο το προηγούμενο διάστημα από της Ιδρύσεως μας, ενημερώναμε συστηματικά από την επίσημη ιστοσελίδα μας, για το τι ακριβώς θα συμβεί και όχι μόνο.
Όχι γιατί είχαμε μαντικές ικανότητες, όχι γιατί η υπόθεση αυτή αφορούσε τον συνιδρυτή του Φορέα μας, Γιώργο Σαρρή, στον οποίο αναφέρεται η απόφαση, αλλά γιατί από την πρώτη μέρα της Ίδρυσης μας, είπαμε ξεκάθαρα τον σκοπό ύπαρξης μας στο πολιτικό σκηνικό, που ΔΕΝ ήταν άλλος από το να ενημερώνουμε τους Συμπολίτες μας για τις απάτες που στήθηκαν εις βάρος τους και να διεκδικήσουμε με κάθε νόμιμο τρόπο την δικαίωσή τους.

Όπως γίνεται πάντα, στην αρχή σε παρατηρούν και αδιαφορούν. Σε θεωρούν μικρό, ασήμαντο και ακίνδυνο, εν συνεχεία σε απαξιώνουν και σε  και σε λοιδορούν. Έπειτα σε πολεμούν με όλα τα μέσα και τους τρόπους για να σε φιμώσουν.
Στο τέλος όμως έρχεται η δικαίωση, γιατί έτσι συμβαίνει όταν υπηρετείς την αλήθεια και ΔΕΝ  σε διέπει η ιδιοτέλεια αλλά η προσφορά για την κοινωνία και τον τόπο σου.

Ξαφνικά, 8 μήνες μετά, εν μια νυκτί, είδαμε με έκπληξη να εξελίσσεται μία ομοβροντία δημοσιευμάτων και αναρτήσεων, λες και «ανακάλυψαν» όλοι ταυτόχρονα την ύπαρξη της εν λόγω απόφασης, επιχειρώντας ποικιλοτρόπως, να την καταστήσουν αρχικά αντικείμενο εκμετάλλευσης, να αμφισβητήσουν το κύρος και την αξία της, να την αποδώσουν σε συνωμοσιολογικά σενάρια περί δημιουργίας συστημικού άλλοθι για καταστάσεις που θα επακολουθήσουν (κούρεμα καταθέσεων, κατάρρευση Τραπεζικού συστήματος και άλλες τέτοιες ευφάνταστες κουταμάρες)

Άλλοι πάλι θυμήθηκαν να διεκδικήσουν την πατρότητά της, (όπως η Υπέρβαση) εξαπολύοντας παράλληλα, μύδρους για το εάν είναι αμετάκλητη, ή όχι.
Περίεργη συμπεριφορά; Καθόλου. Εξηγήσιμη. Γιατί; Γιατί πολύ απλά βλάπτει τα συμφέροντα της εν λόγω επιχείρησης. Γιατί αν ΔΕΝ έβλαπτε τα συμφέροντά της, θα την είχαν χρησιμοποιήσει και ΔΕΝ θα την αποσιωπούσαν – έθαβαν επί 8 μήνες.
Αλλά για να μην είμαστε άδικοι, πρέπει να ομολογήσουμε ότι ήταν και εκείνοι, που  μαζί με εμάς την κοινοποίησαν από την πρώτη στιγμή. Αλλά μέχρι εκεί. Απ’ ότι αποδείχθηκε, αυτό έγινε μόνο για λόγους προβολής της επιχείρησής τους,  μιας και τύγχανε, ο δικηγόρος της Υπέρβασης Λεωνίδας Στάμος, να ήταν και ο δικηγόρος που είπε το ιστορικό «παρίσταμαι» στην διαδικασία εκδίκασης της εν λόγω ανακοπής. (ΔΕΝ θα αναφερθούμε στους λόγους που τον οδήγησαν να το πράξει, αν και υπάρχουν, άλλα ΔΕΝ είναι εκεί το κυρίαρχο θέμα)
Η αποστολή του αρχίζει και τελειώνει με το Παρίσταμαι και ως εκεί. (όποιος αμφιβάλει ας ανατρέξει στα αναρτημένα πρακτικά που έχουμε στην ιστοσελίδα μας: www.den.com.gr

Ένας άλλος λόγος που δείχνει την υποκρισία της διεκδίκησης της πατρότητας της αποφάσεως, ήταν το μένος που ακολούθησε, όταν παρότι δημοσιεύσαμε σχετικό πιστοποιητικό μη άσκησης ένδικων μέσων και δηλώναμε δημόσια με την ευθύνη των λεγομένων μας , αλλά και των ενεργειών μας, που τους ήταν άγνωστες, (αφού ήδη είχε επιδοθεί στην αντίδικο Τράπεζα την 29-09-2016 και παρήλθε η προθεσμία και της εφέσεως και της αναιρέσεως από την πλευρά της), ότι η απόφαση ήταν πλέον αμετάκλητη και τελεσίδικη, όλη τους η πολεμική, στράφηκε (αμφισβητώντας και χωρίς να γνωρίζουν τι έχουμε πράξει) στο να αμφισβητήσουν το γεγονός αυτό, κάνοντας μάλιστα μια άνευ ουσίας επίδειξη νομικών γνώσεων , απλώς για φτηνό εντυπωσιασμό προκαλώντας μας να τους επιδείξουμε, εάν έχουμε στα χέρια μας, την πράξη επίδοσης της απόφασης στον αντίδικο.
Αντί να πανηγυρίζουν μαζί μας για το αποτέλεσμα «όντας και …συνδημιουργοί του», αυτοί επιδόθηκαν σε μια γραφική τελικά επίθεση που τους εκθέτει, αλλά όχι αναίτια.

Στην ουσία η απόφαση αυτή βάζει φρένο στην ασυδοσία τους και ανατρέπει την δόλια στόχευσή τους, που ΔΕΝ είναι άλλη από το να καταστήσουν τους δανειολήπτες ικανούς και συνεργάσιμους στην αποπληρωμή ενός υπολοίπου, δολίου, απατηλού και ανύπαρκτου, αλλά κουρεμένου χρέους.
Αυτή είναι η φάμπρικα που έχουν στήσει τα παιδιά και εκεί τους χαλάει η «σούπα». Αποκαλύπτεται η σαθρή επιχειρηματολογία της μπίζνας τους, με μια απόφαση τέτοιου περιεχομένου. Που μπορεί μεν να διεκδικούν την πατρότητά της, αλλά μόνο για να την δολοφονήσουν ως τελικό τους στόχο.

Υπήρξαν βέβαια και οι πολιτικοί τυμβωρύχοι, που βρήκαν μια καλή ευκαιρία να πατήσουν πάνω σε αυτήν την απόφαση, για να προσαρμόσουν μια άλλη αθλιότητα, αυτήν της σεισάχθειας (και καλά). Μόνο που τα λένε μισά πάλι και ο κόσμος τους πήρε χαμπάρι.
Σεισάχθεια ναι, αποζημίωση ;;;  Εδώ ανατράπηκαν ζωές ανθρώπων. Το να τους πετάς στο δρόμο και να τους λες σεισάχθεια απλά, τους λύνεις το πρόβλημα ;;; ή μήπως λύνεις το πρόβλημα αυτών που δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση;;; Και αναφερόμαστε στον κύριο Λαφαζάνη και την ΛΑΕ, οι οποίοι έσπευσαν μέσω του ΙSKRA  να θριαμβολογήσουν, και επί της ουσίας να κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα, σφετεριζόμενοι την απόφαση, βλέποντάς την ως μια καλή ευκαιρία για να επενδύσουν το πολιτικό παραμύθι τους.

Υπήρξαν και εκείνοι που είτε Δ.ΕΝ μπορούν, είτε κάνουν πως ΔΕΝ καταλαβαίνουν.
Για τους πρώτους θα συστήναμε να γίνουν λίγο πιο μελετηροί. Είναι εκείνοι που συχνά ο Γιώργος αποκαλεί μπεεεεεε (και όχι τυχαία) που τα περιμένουν όλα στο στόμα και αν είναι δυνατόν και μασημένα.
Για τους άλλους, το ξυδάκι είναι μια καλή λύση για την περίπτωσή τους. Άλλωστε, ήξεραν ότι είχε ημερομηνία λήξεως η αποστολή τους. Και αναφερόμαστε στους προθύμους, επαναστατούντες του πληκτρολογίου, αυτούς που κάνουν πάντοτε κριτική αφ’ υψηλού ως «πολυπράγμονες» και σπουδαιοφανείς που είναι, αυτούς που κάνουν εκείνες τις «βαθυστόχαστες και βαρύγδουπες αναλύσεις επί 7 χρόνια από διαδικτυακού άμβωνος, αυτοί που καλούν  σε επανάσταση τους άλλους, αλλά ΔΕΝ λένε ποτέ το πώς, το γιατί και με ποιο στόχο. Αυτοί που τελικά είναι οι καλύτεροι δούλοι του συστήματος και οδηγούν στην απαξίωση το Λαϊκό κίνημα, μέσα από την επαναστατική γυμναστική με τα χημικά, καταλήγοντας πάντοτε σ ένα από τα υπέροχα ταβερνεία της οδού Μητροπόλεως.  

Τέλος υπάρχει και η χιουμοριστική διάσταση σε αυτήν την ιστορία. Υπάρχει η γραφική πλευρά του πράγματος, που στην αμηχανία που της προκαλεί αυτή η απόφαση, αμφισβητεί ακόμα και την γνησιότητα των γενομένων, σεναριολογώντας περί αόρατων και ορατών εχθρών, μιας και κατέχει την αποκλειστικότητα παρόμοιων τέτοιων κινήσεων και μόνο εκείνος έχει το δικαίωμα να προσφεύγει με αυτόν τον τρόπο. Εκείνος που συχνά μας θυμίζει ότι ήξερε η τρόικα που χτύπησε, αποφεύγοντας να κοιτάξει για τον ίδιο λόγο, τον εαυτό του στον καθρέφτη.
Και επειδή είναι και συμπαθής και σε πολλά πράγματα αγωνίστηκε πραγματικά για το Δίκαιο (αν και όχι πάντα), επειδή είναι πληγωμένος σε προσωπικό επίπεδο από ανθρώπινες συμπεριφορές, αλλά και δικές του παλαβομάρες, ΔΕΝ θα τον κατατάξουμε στην υστερόβουλη πλευρά των πραγμάτων, αλλά στην χιουμοριστική (γιατί διαθέτει χιούμορ). Εκτός και αν οι εμμονές του τον οδηγήσουν και αυτόν στην ακούσια, ή την εκούσια υπηρεσία αυτού που λέμε σύστημα και με το οποίο έχει και αυτός τις σχέσεις του. Μέχρι εδώ. Και επειδή λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, αναφερόμαστε στον γνωστό Γιατρό, Δημήτρη Αντωνίου (για όσους ΔΕΝ κατάλαβαν).

Όπως και να’ χει , ξέραμε εξ αρχής ότι ο δρόμος θα είναι ανηφορικός και δύσκολος. Μας είπαν πολλοί και σημαντικοί άνθρωποι : «έχετε απόλυτο δίκιο, αλλά με ποιους πάτε να τα βάλετε ;;;» Με τους εαυτούς μας, είναι η απάντηση. Με την παθητικότητα και τον αργό θάνατο του λαού και του τόπου μας. Και σε αυτήν την αναμέτρηση Δ.ΕΝ θα είμαστε μόνοι.

Θα είμαστε πολλοί.

Καλή συνέχεια στον Αγώνα μας.

Print Friendly, PDF & Email